Risultati da 1 a 1 di 1

Discussione: Historia de Artemisia

  1. #1
    Amministratore
    Points: 118,993, Level: 49
    Level completed: 30%, Points required for next Level: 3,457
    Overall activity: 50.0%
    Achievements:
    SocialYour first GroupRecommendation First ClassVeteranCreated Album pictures
    L'avatar di Delo
    Data Registrazione
    Mar 2006
    Genere
    Maschio
    Località
    Foligno
    Messaggi
    7,112
    Punteggio
    118,993
    Livello
    49
    Credits
    366,220
    Depositati
    0
    Ringraziamenti
    2
    Ringraziato 5 Volte in 3 Post
    Inserzioni Blog
    24

    Predefinito Historia de Artemisia

    Historia de Artemisia
    Tratta dal libro "nova lexis 1" ecco la versione di Historia de Artemisia.

    Testo Originale
    Artemisia Mausolum virum amasse fertur supra omnis amorum fabulas ultraque affectionis humanae fidem. II. Mausolus autem fuit, ut M. Tullius ait, rex terrae Cariae, ut quidam Graecarum historiarum scriptores, provinciae praefectus, quem satrapen Graeci vocant. III. Is Mausolus, ubi fato perfunctus inter lamenta et manus uxoris funere magnifico sepultus est, Artemisia, luctu atque desiderio mariti flagrans uxor, ossa cineremque eius mixta odoribus contusaque in faciem pulveris aquae indidit ebibitque multaque alia violenti amoris indicia fecisse dicitur. IV. Molita quoque est ingenti impetu operis conservandae mariti memoriae sepulcrum illud memoratissimum dignatumque numerari inter septem omnium terrarum spectacula. V. Id monumentum Artemisia cum dis manibus sacris Mausoli dicaret, agona, id est certamen laudibus eius dicundis, facit ponitque praemia pecuniae aliarumque rerum bonarum amplissima. VI. Ad eas laudes decertandas venisse dicuntur viri nobiles ingenio atque lingua praestabili, Theopompus, Theodectes, Naucrates; sunt etiam qui Isocratem ipsum cum his certavisse memoriae mandaverint. Sed eo certamine vicisse Theopompum iudicatum est. Is fuit Isocratis discipulus. VII. Exstat nunc quoque Theodecti tragoedia, quae inscribitur Mausolus; in qua eum magis quam in prosa placuisse Hyginus in exemplis refert.

    Versione Historia de Artemisia
    Sembra che la regina Artemisia amasse, più di ogni altro [supra omnes], il (proprio) marito Mausolo. Mausolo, inoltre, fu re della regione caria [la Caria è una regione dell'Asia minore]: costui, quando morì ["perfungere fato" è un'espressione idiomatica che significa appunto "morire"], tra i pianti della moglie, fu onorato con delle splendide esequie [lett. è al singolare]. Artemisia, in lacrime per la morte e per la nostalgia del marito, mescolò a dell'acqua la cenere e le ossa di quello, commiste ad incensi e polverizzate [lett. sminuzzate alla stregua (in faciem) di polvere], e ne bevve (il miscuglio): (ma) si racconta che (la regina) manifestò (anche) molti altri segni di amore sviscerato [violenti] (per il marito defunto). Fece costruire anche, per rendere immortale la memoria del marito, quel monumento funerario [il "mausoleo", che prende proprio da Mausolo il proprio nome], che venne (subito) annoverato tra le sette meraviglie [miracula] del mondo. Nel dedicare tale monumento al marito, sotto la protezione dei Mani [divinità che proteggevano i familiari morti], Artemisia indisse anche una gara poetica - vertente su composizioni che contenessero lodi a Mausolo [perifrasi per "de laudibus eius", sulle lodi di lui] - ed istituì dei premi in denaro. Si dice che a proferire tali lodi convennero uomini d'ingegno insigne, tra i quali - secondo la tradizione - ci furono Teopompo, Teodecte e Nucrite. C'è anche chi sostiene che, con costoro, gareggiò lo stesso Isocrate, ma che Teopompo, alla fine, ne riuscì vincitore. Rimane a tutt'oggi [nunc] anche una tragedia, intitolata "Mausolo".



  2. Annunci Google
    ATuttoNet Sponsor
     

Tag per Questa Discussione

Segnalibri

Segnalibri

Permessi di Scrittura

  • Tu non puoi inviare nuove discussioni
  • Tu non puoi inviare risposte
  • Tu non puoi inviare allegati
  • Tu non puoi modificare i tuoi messaggi
  •